Fallout Tactics

Hayatımın internet olmadığı dönemlerinde vakit geçirmek için, türlü türlü rezalet oyunlara denize düşen yılana sarılır misali, bu oyunlara vaktimi harcamıştım. Bunların arasından elimde kalan ve bir türlü adam gibi oynamayı beceremediğim oyun Fallout Tactics kalmıştı. Bunun nedeni aceleci olmam hemen eğlence yaşama isteğiydi. Ama gerçek savaş havasını hiç yaşamadığımdan hep süper kahramanları oynamaktan bu hissiyat içindeydim. Aslında bir merminin öneminin bile çok çok büyük olduğunu süper kahraman oyunları unutturmuştu. İki yüz den fazla silah ve mühimmat çeşidi, hepsi için ayrı mermiler, aynı mermileri atabilen alternatif silahlar, her türlü zırh, uyuşturucular, ilaçlar ve diğer keyif vericiler ve hepsinin ayrı işe yaramaları gerçekten baş döndürücü. Zaten beceriksizliğimin sebebi de bunların hepsinden bihaber olmam. Sadece kullandığımız ilaçlardan bile on sayfalık yer tutar. Kabaca değinmek gerekirse ilk oyundaki gibi satranç gibi ilerlemiyor oyun. Yani bir sen bir düşman ateş ediyordu. Bunda her şey canlı. Tabi kayıplarda büyük oluyor. O yüzden takımımız var, onları feda edebiliyoruz. Kendimiz ölürsek işimiz zaten biter. Oyunda kendi karakterimizi yaratıyoruz. İsterseniz kendinizi de yapabilirsiniz. İsterseniz ben doktorum ne anlarım bu işlerden. Efendim doktor da olunuyor bu oyunda. Hatta sargı bezlerini iyi sarabilmek için yetenek bile var. Artık gerisini siz düşünün. Zeka düzeyinizi yüksek tutmuşsanız diyaloglar bile değişiyor. Kas gücü süper ama tam bir beyinsiz karakter yapmışsanız. Konuşmalarınız ha hu dan ileri gidemiyor ve sorunları anlaşmak yerine kaba kuvvetle halletmek zorunda kalıyorsunuz. Çok akıllı  olursanız da şeytan misali düşmanlarınızı bile kendinize katabilirsiniz. Ayrıca alışverişlerinizde de kazık yemezsiniz. He unutmadan bu işlerden anlayan karakter de oluşturabilirsiniz. Oyunun konusuna gelecek olursak batmış bitmiş bir dünyada geçiyor oyunumuz. Nükleer savaştan sonra insanlar bir bidon benzin için bile birbirlerini deşiyorlar. Şehirleri askeri birlikler yönetiyor. Tüm şehirler düşmüş geriye çöller ve insanların yaşadığı küçük sığınaklar kalmış. Grafikler çok iyi. Öyle ki hiçbir oyunda bu kadar detaylı vahşet çizimleri yok. Parçalanmalar, patlamalar, her silahın ayrı ses ve grafikleri çok düşünülmüş ve üzerinde ayrıntılı olarak durulmuş. Eski oyunlara göre çok çok daha iyi grafikleri. Çok iyi renk derinliği ve çok yumuşak grafikler var. Özellikle araba kullanmak çok keyifli olacaktır ama mayınlara dikkat. Keskin gözlü birini bulmayı ihmal etmeyin. Mayınları hisseder ve böylece uçmazsınız. Bu da bir ip ucu olsun. Suikast planlarınızın gerçekleştiğini gördüğünüz zaman strateji zevkinin doruklarına tırmanacaksınız. Bunun için videolu öğretim bölüm de tasarlanmış. Bu harika klasikle tanışmamış olanlar mutlaka denemeli. Ama her şeyden önce biraz sabır ve etrafınızdaki gereksiz oyunlardan kurtulun. Hemen birilerinin beynini duvara yapıştırmak istiyorsanız bu yanlış oyun. Önce silahlarınızı doldurun. Kıyafetlerinizi giyin. Mermilerinizi bölüşün. Gerçek savaş böyle olur. Herkese iyi eğlenceler…