Açıkçası bütün sene boyunca beklediğim asıl oyun Assassin’s Creed II ydi. Zaten ilk oyununu da hatırlamak için tekrar bitirdim. Size de öneririm. İsterseniz direk konuya gireyim. Assassin’s Creed II de, ilk oyunun bittiği noktadan ikinci oyuna başlıyoruz. Desmond Miles ve doktorumuz Lucy Stillman laboratuardan kaçıp yakınlardaki bir depoya saklanıyorlar. Desmond bu depoda yeni bir cihazın, Animus 2.0′ın Stillman ve yeni ekibi tarafından yapıldığını öğreniyor. Ve bu makine sayesinde Desmond, aynen Altair gibi atalarından biri olan Ezio ile yeni maceralara giriş yapıyor. Efenim bu arada ilk oyundan farklı olarak Assassin’s Creed II, Rönesans döneminde geçiyor. Yeni kahramanımız 15. yüzyılın sonlarında İtalya’da yaşayan bir asilzade. Demek oluyor ki malesef oyunumuzda önceki gibi Türkleri pek fazla göremeyeceğiz. Devam edelim. Ezio’nun babası olan Giovanni meslek olarak bankerlik yapıyor gibi görünse de aslında suikastçidir ve bu nedenle kahramanımız genç yaştayken ailesinin idam edilmesine tanık olur ve babasının intikamını alacağına yemin eder. Böylelikle babasının yerini alır. Assassin’s Creed II aynen ilk oyunda olduğu gibi derin ve karmaşık bir hikâyeye sahip. Rönesans İtalya’sının gerçek kişilerini ve mekanlarını barındıran hikayesi üzerinde oldukça uğraşıldığı belli ve bu kadar yüksek prodüksiyon kalitesine sahip oyunlar pek göremiyoruz artık. Gelelim Assassin’s Creed II nin grafiklerine. İlk oyun ile kıyaslandığında çok daha canlı mekânlar ve yaşayan bir dünya var karşımızda. Mekân tasarımları kusursuz diyebilirim. Dönemin önemli şehirleri kaliteli bir şekilde modellenmiş ve oyuna aktarılmış. Kiliseler, uzun kuleler, binalar ve dükkânlar gerçekçi tasarımları sayesinde kolayca hayat buluyor ve sizi Rönesans döneminin orta yerine bırakıyor. Assassin’s Creed II in minimum sistem gereksinimleri şöyle: Çift çekirdekli 2.6 GHz Intel Pentium D veya AMD Athlon 64 X2 3800+ işlemci\ 2 GB RAM\ 256 MB DirectX 10.0? destekli ekran kartı veya DirectX 9.0? ve Shader Model 3.0 destekli veya daha yükseği ekran kartı\ 12 GB boş alan. Assassin’s Creed II i kaçırmayın diyerek son noktayı koyuyorum.

Medal of Honor: Allied Assault gerçekten de büyük beklentiler yaratmıştı bizlere. Tee o zamanlar Call of Duty falan yoktu. Benim görüp delirdiğim ilk oyunlar arasındaydı. Tabi atariden sonra. Oyunu aldığımın ertesi günü bitirmiştim, yaklaşık 6-7 saatlik toplam bir sürede. Aslında sıradan bir FPS olsa oyunu bir haftaya yayar, yavaş yavaş oynar öyle bitirirdim. Medal of Honor: Allied Assault a dalınca en küçük sahnesini bile kaçırmak istemeyeceğiniz türden bir filmi seyreder gibi kendinizi oyuna kaptırıyor ve bölümler ilerledikçe “vay be! Şuraya bak ya Er Ryan’da oynuyorum sanki be”, “heheyt” gibisinden nidalarla zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile. Tabi bu duygular o zamandı. Siz nasıl karşılarsınız bilemem. Peki Medal of Honor: Allied Assault u bu kadar özel yapan ne? Ben bunu tek kelimeyle “atmosfer” olarak açıklayabilirim. Kendinizi bir savaş filminin başrolünde oynadığınızı hissettiren gerçekçilik dozu da diyebiliriz. Medal of Honor: Allied Assault un görsel açıdan ve oynayış sırasında sizi sürekli şaşırtacak her türlü yenilik ve artistliği yapmışlar. Görsel güzellikleri bir kenara bırakacak olursak, oyunu düz bir FPS olmaktan kurtaran bol miktarda çeşni sunmuşlar. Her şey den önce görevler kesinlikle birbirinin kopyası değil, her görevde farklı farklı yeniliklerle karşılaşıyorsunuz. Birinde cip üzerinden etrafa terör saçarken, bir diğerinde bunu tankla yapıyorsunuz. Medal of Honor: Allied Assault un grafiklerinden bahsetmeme gerek var mı bilmiyorum. Grafik konusunda Medal of Honor: Allied Assault un çok büyük bir üstünlüğü olduğunu söyleyemem fakat düşman animasyonlarına gelince durum değişiyor. Medal of Honor: Allied Assault ta çoğu zaman karşınızda gerçekten bir insan varmış gibi hissediyorsunuz. Adamlar yuvarlanıyor, saklanıyor, kapı arkasında pusuya yatıyor, el bombası attığınızda bağırarak kaçışıyor ve zaman zaman da bunları yakalayıp geri atıyor. Ama Call of Duty: Modern Warfare 2 yi gördükten sonra hala bu duyguyu yaşar mısınız bilemiyorum.\ Windows XP/Me/95/98/2000 işletim sistemi\733 MHz Intel® Pentium® III or 700 MHz AMD® Athlon™  ana kart\ 128 MB RAM;\ 3 GB boş alan. Herkese iyi eğlenceler…

Aylardır hayalini kuruyorduk sonunda vakit geldi çattı. Aliens VS Predator 3 ün çıkmasına herkesten çok ben sevindim diyebilirim. Daha öncede filmini izleyip gaza gelmiştim. İnsan adını duyunca bile oynayası geliyor. Efendim uzatmadan konuya girecek olursak. Aliens VS Predator 3 diğer serilerle aynı konuyu içeriyor, yalnız oyunumuzda aşırı derecede büyük bir gelişme söz konusu. Grafikler bir yana tüm karakterlerin özellikleri de inanılmaz. Mesela Predator iyi, insan kötü gibi bir ayrım yok. Her takımla oynamak ayrı bir zevk ayrı bir eğlence katıyor. Efendim diğer oyunlara göre diğer bir gelişme ise kolay kontroller. AVP 2 yi oynadıysanız bilirsiniz. Alien ve Predator da oynamak sıradan ve zevksizdi. Aliens VS Predator 3 de tamamen farklı. Her hareketiniz oyuna farklı bir anlam katıyor. Adam avlamak artık eziyet değil. Birazcık da grafiklerden bahsedelim isterseniz. Aslında grafiklerden bahsetmek bile gereksiz. Aliens VS Predator 3 daha gıcır gıcır olduğundan problem yok. Grafiklerin kötü olması beklenemez. Aliens VS Predator 3 ün minimum sistem gereksinimleri ise şöyle: AMD 64 3200+ – Intel Pentium 4 3.0GHz işlemci/ 2 GB RAM\14 GB boş alan/ Shader 3.0 – 256MB Nvidia GeForce 6600GT-ATI Radeon 1600XT ekran kartı. Aliens VS Predator 3 ü sakın kaçırmayın. Herkese iyi avlanmalar dilerim.

Evet, son derece saçma artı benim en sevdiğim oyunlardan biri olan Serious Sam karşımızda. Öncelikle benim gibi beyin yormaktan sıkılan çıtı pıtı oyunlardan tiksinen biriyseniz Serious Sam en iyi ilacınız olacaktır. Bu arada oyunumuz genellikle bulmacalara yer vermediği için sürekli yaratıklarla uğraşıyoruz. Dalga gibi gelen yaratıkları darma duman etmek eğlenmek ve bir okadarda günün stresini atmanıza yardımcı olacaktır. Bildiğiniz gibi Serious Sam sırf grafik motorunu test etmek için çıkarılmış bir oyun. Ama aşırı saçma ve komik olduğundan hemen adını duyuran tarihin önemli oyunlarından biridir kendisi. Serious Sam in yeniden Serious Sam HD: The First Encounter olarak çıkarılmasının asıl nedeni Serious Engine 3 ü test etmek. Bence ilk oyunun yapılması çok iyi oldu. Çünkü benim gibi ilk oyunu görmeyenlere de iyi bir şans tanınmış oldu. Bence çıkacak olan Serious Sam 3 e bir hazırlık oldu. Oyunumuzun adı Serious Sam HD: The First Encounter. Adından da anlayacağımız gibi oyunumuz tamamen yenilenmiş bir şekilde karşımızda. Serious Sam HD: The First Encounter mısırda geçiyor ve her taraf uzaylı kaynıyor. Tek yapmamız gerekense ilerlemek ve önümüze geleni delik deşik etmek. Kafa yoran hiçbir şey yok. Silahlar ve yaratıklar ayrı güzel. Hiç Serious Sam havasını bozmamış. Grafiklerde kaymak gibi. Bahsetmeye gerek yok. Serious Sam HD: The First Encounter ın minimum sistem gereksinimleri şöyle: Minimum sistem gereksinimleri: OS: Windows XP (SP3) / Windows Vista (SP2);\ İşlemci: Intel Pentium 4 3.0GHz / AMD Athlon64 3500 +;\ Hafıza: 1 GB (XP) / 2 GB (Vista);\ Video kartı: NVIDIA GeForce 7600 / ATI Radeon X1600 256 MB bellek ve Shader Model 3.0 için destek; Serious Sam HD: The First Encounter ı kaçırmayın. Herkese iyi eğlenceler…

En son böyle bir adventure oynadığımdan bu yana baya bir zaman geçti. İlk defa korkuyla adventure ın bir arada olduğunu gördüm diyebilirim. Oyunumuzun adı: Last Half of Darkness: Tomb of Zojir. Bu aralar böyle oyunlara pek ilgi yok ama korku bir yanda olunca gerçektende oynamaya değer bir oyun olmuş. Last Half of Darkness: Tomb of Zojir in en güzel yanı tıklamalı ilerlemeli olmasına rağmen canlı 3D efektlerinin de içeriye sıkıştırılması oyuna farklı bir hava katmış. Last Half of Darkness: Tomb of Zojir i mutlaka denemelisiniz. Gelgelelim Last Half of Darkness: Tomb of Zojir in grafiklerine. Oyunumuzun grafikleri biraz eskiyi andırıyor. O da birazcık moralimi bozdu. Etrafta nitekim karelikler, parlak eşyalar falan çok saçma olmuş. Ama mekânların tasarımı, karanlık ortamlar mezarlıklar gerçektende güzel yapılmış. Nereden ne çıkacağını hiç bilemiyorsunuz. Last Half of Darkness: Tomb of Zojir in minimum sistem gereksinimleri ise şöyle: Windows 95/98/Me/2000/XP işletim sistemi\ Pentium 800 MHz işlemci\ 256 MB RAM\ 2GB boş alan\ Direct X, 64 MB ekran kartı. Macera oyunlarını seviyorsanız Last Half of Darkness: Tomb of Zojir i kesinlikle indirmenizi tavsiye ederim.

Bir çok kişi Transilvanya da korku karakterlerinin olduğunu bilir. Bunlar Drakulalar, vampirler, kurt adamlar vs. Nosferatu: The Wrath Of Malachi de ise James adlı karakteri oynamaktayız. James ailenin delikanlısıdır. Dağın başında aileye ait bir şato vardır ve şatoya drakula, vampirler ve bilumum yaratıklar musallat olmuştur. Nosferatu: The Wrath Of Malachi korku oyunu olduğundan ve tabi vampirler olduğundan gece geçiyor. Şimdiye kadar benim oynadığım en iyi korku oyunlarından birisi. Gerek müziği olsun gerekse oyunun atmosferi olsun oyun ürkütücü. Binada ilerlerken karşı tarafı karanlıktan görmediğiniz, orda bir yaratık olduğu halde ilerleyeceğiniz ve ancak yaratık size saldırdığı zaman kendinize geleceğiniz bir oyun. Sessizlik anında yüksek sesle nerden geldiğini bilmediğiniz pis pis kahkahalar da zaten tırsmanıza, tedirgin olmanıza neden oluyor. Gelelim oyundaki silahlara. Kurtardığınız aile fertlerini şatonun ana girişine getiriyorsunuz. Aile üyelerini buraya getirince size sandıklarını açıyorlar ve sandıktan silah, sarımsak, iksir, mermi türü şeyler çıkıyor. Sarımsak verdiklerinde vampirler, yaratıklar size fazla yaklaşamıyor. Haçla yaratıkların üzerine üzerine gidip tıpkı fotoğraf çektiğimizde flaş patlarmışçasına beyaz bir ışık çıkıyor. Kazıkları da tabutta yatan vampirlere çakıyoruz. Vampir kazığı yiyince suratı yamuluyor. Bir de kutsal suyumuz var. Kutsal suyu aslında kendimiz yaratıyoruz. Herhangi bir su birikintisine gidiyor, haçı çıkarıp kullanıyoruz ve kutsal su oluyor. Kısacası FPS oyunu ve korku oyunlarını sevenler Nosferatu: The Wrath Of Malachi yi oynamalılar. Olmadık anda karşınıza çıkan yaratıklar, hiç bir şey olmadığını zannettiğiniz halde gerilim müziğinin gelmesi sizi tırstıracak. Nosferatu: The Wrath Of Malachi nin sistem gereksinimleri ise şu şekilde; İşletim Sistemi: Windows 2000-NT-XP/ İşlemci: Pentium iyi 733MHz/ RAM: 128MB RAM/ Ekran Kartı: 16MB 3D Destekleyen Ekran Kartı/ Sabit Disk: 300MB Boş Hard Disk Alanı. İyi eğlenceler…

Evet, 2010’nun en baba oyunlarından biri karşınızda. Oyunumuzun adı: BioShock 2. İsterseniz önce bi BioShock’u hiç bilmeyenler için konuyu tekrarlayalım. Sizce tek bir adam dünyayı değiştirebilir mi? Hayalleriyle, azmiyle ve emeğiyle bir şehir kurabilir mi? Andrew Ryan bunu başardı. Ailesi komünist isyancılar tarafından öldürülen Andrew, parazit olarak tabir ettiği insanlardan kurtulmak için denizin altına Rapture adlı devasal bir şehir kurar. Dinin, kuralların ayrımın olmadığı tamamen özgür seçkin bir toplum yaratır. İşte sonunda parazitlerin ulaşamayacağı bir yer. Fakat ne kadar seçkin olursan ol bir şeyler elinden alındı mı insana bu batar. Çünkü ne kadar özel de olsa insan, insandır ve insan bir başka insanı kontrol edebilmek ve düzen koymak ister. Ve bunla beraber Rapture çöküşe geçer, insanlar tamamen bölünür. İşte Rapture şehrinin hikâyesi bundan ibaret. Şimdi gelelim BioShock 2’in asıl konusuna. Biz ilkinde oyuna girdiğimizde çok sonradan, 1960’larda eski harika Rapture den eser kalmamış olarak başlıyoruz. Artık çöküşlerin ve delirenlerin düzeni vardır. Etrafta küçük kız kardeşleri koruyarak gezen büyük babaların düzeni vardır ve buda Rapture ı ayakta tutan temel bağlardır. BioShock 2 de ise bu olaylardan tamamen farklı. Bizde ilk oyunda gördüğümüz koca büyük devlerden biriyiz. Tek farkımız robot değiliz. Küçük kız kardeşlere babalık yapıyoruz. Ama biz vurulup donmuşken aradan büyük bir zaman geçmiştir. Küçük kız kardeşler büyümüştür ve bu değerleri tekrar geri kazandırabilmek için Büyük kız kardeş bütün sahil kıyılarındaki küçük kızları kaçırır. Müthiş hızı ve korkunç güçlere sahip büyük kız kardeş oyun boyunca ezeli düşmanımız olacak. Ne zamandır oyun dünyasında karşımızda bu kadar güçlü bir düşman olmamıştı aslında. Gelelim grafiklere. BioShock 2’nin grafiklerinde açıklanacak fazla şey yok. Müthiş bu kadar yeterli. BioShock 2 nin minimum sistem gereksinimleri şöyle: XP, Vista, Win7\ Intel Pentium 4 3.0GHz, AMD 64 3800+ işlemci\ 2GB RAM\ 256MB Nvidia 7800 veya ATİ X1900pro ekran kartı\ 11GB boş alan\ DirectX 9.0c destekli ses kartı. Herkese iyi eğlenceler diliyorum.

Bu seferki oyunumuz yine bir 2. Dünya Savaşı oyunu. Ancak bu seferki oyunumuzda farklı olan bir şeyler var. Birincisi en başta bir askeri canlandırmıyoruz. İkincisi ise bir FPS oyunu değil TPS oyunu olması. Yani oynayacağımız adamı baştan aşağı görebileceğiz. Ancak şimdi söyleyeceğim özellik diğer 2. Dünya Savaşı oyunlarından ayıran esas özellik. The Saboteur un GTA tarzı bir oyun olması. Evet, yanlış okumadınız. GTA tarzı bir oyun ve şehirde dolanıp görev yerlerine arabalara binip gidebileceksiniz. The Saboteur un konusuna gelecek olursak; Sean adlı canlandıracağımız bir karakter var. Sean Fransa-Almanya sınırlarında yapılan bir yarışa katılır. Bu yarışta Alman bir yarışçı hile ile birinci olur. Buna dayanamayan Sean arkadaşı ile gidip bu Alman herifin aracını uçurumdan aşağıya bir güzel iterler. Bunu fark eden Alman da Sean ın arkadaşını tuttuğu gibi öldürür. Sean öfkelenir ancak bir şey yapamaz. Çünkü Alman yarışçı sadece yarışçı değil pis işler de çevirmektedir. Sean da hemen oradan uzaklaşır… Sean arkadaşının intikamını almak için geri döndüğünde Almanlar 2. Dünya Savaşını başlatmıştır. Daha sonra Sean arkadaşının intikamını da bahane ederek direnişe katılır. The Saboteur un konusu kısaca budur. Gelelim oyunun içeriğine ve oynanışına. Direnişe katıldıktan sonra bize çeşit çeşit görevler veriyorlar. Ancak ilk başlarda ayak işlerini yaptırıyorlar. Daha sonra bu görevler zorlaşıyor ve çatışmaya kadar gidiyor. Görevleri bitirdikçe direnişçiler içerisindeki itibarımız artıyor. İtibarımızın artmasıyla çeşitli yerlerle iletişim kurup kimi yerden silah alıyoruz kimi yerden de araç alıyoruz. Ancak bu silahı, aracı verenlerde yine direnişçiler arasından. The Saboteur Fransa da geçtiğinden Fransa nın şehirleri falan yapılmış. Ancak ilk başlarda bulunduğunuz şehirden diğer şehre geçtiğinizde ekranı gri görürseniz şaşırmayın. Bu The Saboteur da olan bir özellik. GTA da nasıl görevleri tamamlamadan diğer şehre geçemiyordunuz? The Saboteur da ise şehre geçiyorsunuz ancak şehir gri. Görevleri tamamladıkça tek tek şehirlere renk geliyor. Sokaklarda dolanırken de dikkatli olun. Alman askerlerinin yanından geçerseniz askerler sizden şüphelenebiliyor. Eğer fark ederlerse de kovalıyorlar. Sokakta sağda solda giderken de Alman askerlerinin Fransızlara dayak attığını falanda görebilirsiniz. The Saboteur un sistem gereksinimleri ise şöyle; İşlemci: Core 2 Dual Core 2.4 GHz/ RAM: 2GB Ram/ Sabit Disk: 7GB Boş Alan/ Ekran Kartı: 256MB GeForce 7800GTX veya Radeon HD 2600 Pro. İyi eğlenceler…

Transformers: Revenge of The Fallen da bildiğiniz gibi iki ırk bulunuyor ve her iki ırk içinde ayrı senaryolar var. Autbot’larda, Optimus Prime, Bumblebee, Ironhide, Rachet ve Breakway adlı karakterler seçilebiliyor. Decepticon’larda ise Starscream, Grindor, Long Haul, Sideways ve tabii ki Megatron var. İki ırkın görevlerini dev bir haritada yapıyoruz. Transformers: Revenge of The Fallen da iki ırka da iyi hazırlanmış bir eğitim bölümüyle başlıyoruz. Bu bölüm hiç de baştan savma değil, her anlamda yapılması gereken şeyleri öğretiyor. Oyundaki kara ve hava olmak üzere iki tane bulunan araç ve robot türünün hareketlerini bu bölümde öğrenebiliyoruz. Transformers: Revenge of The Fallen ın amacı en hızlı bitiren kazanır mantığına sahip. Her bölümü bronz, gümüş, altın ve platinyum madalyayla bitirebiliyoruz. Hızlı oyun ve zevk eşittir, başka bölüme geçmek için daha çok puan kazanmamız gerekiyor. Transformers: Revenge of The Fallen ın ilk çıkan oyundan daha başarılı olduğu kesin ve bunun içinde daha iyi sistem özelliği gerekiyor. Transformers: Revenge of The Fallen ın minimum sistem gereksinimleri şöyle: 1gb RAM\ Hard disk de 8gb boş alan\ Nvidia Geforce 6600 veya Ati 9800 Pro ekran kartı\ Intel® Pentium 4 veya AMD Athlon 64™ işlemci. Bir daha ki oyuna görüşene dek kendinize iyi bakın.

Red Alert i bilmeyen yoktur herhalde, tabi mağarada yaşamıyorsanız. Hakiki bir Red Alert manyağı olarak, hayatımın 4 de 3 ünü Red Alert oynayarak geçirdim. Tabi o zaman neden Red Alert, neden hayatımı ziyan ettim diye soracak olursanız. Birincisi oyun yoktu, ikincisi ilk defa böyle deli müzikleri olan bir strateji oyunu görmüştüm. Üçüncü ve son olarak ara videolarına hastayım diyebilirim. Red Alert den başka strateji oyunu tanımam. Menüsüne, resimlerine, seslendirmelerine hastayım. Eskilere geri dönmek insana gerçekten iyi geliyor. Bunun için yeni çıkan üçüncü oyunu klasik Red Alert havasını baya bi bozmuş. Şu sıralar çıkan bir sürü mide bulandırıcı RTS oyunlarının arasında yer alıyor. Grafiklerini takdir ediyorum ama bu kadar grafikte insanı bayıyor. Aradan bu kadar zaman geçmişken Red Alert 1 i oynamak beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Grafikler çok eski geldi. Arcade sesleri duymaya başlayınca biraz garip oldum. Eğer gerçek bir Red Alert hayranıysanız grafikleri takmayacağınıza eminim. Tekrar bitirilmeye değer doğrusu. Red Alert in minimum sistem gereksinimlerini vermeye gerek duymuyorum ama yinede bilmek isteyenler için Red Alert in minimum sistem gereksinimleri şöyle: İşletim Sistemi: Windows 95-98/ İşlemci: Pentium II 266 MHz/ Bellek: 64 MB RAM/ Sabit Disk: 750 MB boş alan/ Ekran Kartı: 16 MB. Red Alert i kaçırmayın. Herkese iyi eğlenceler ve iyi oyunlar…